Kış Masalı

0
525

Seksenlerin başı ilkokul yılları.

İç Anadolu ile doğu Anadolu bölgesinin kesiştiği bir iklim eserdi bizim kasabamızda metrelerce kar yağardı. Sabah uyandığımızda yollar kapalı olduğu zaman, mahalle büyüklerinden biri önümüzde yürür açtığı ayak izini takip ederdik tek sıra halinde . Damlarda yükselen sesler kar kürüyen komşular karşıdan karşıya yapılan muhabbetler karın yağdığı anların en güzel hatırasıdır. Sokak ortasına atılan karlar bazen damların boyuna yükselirdi en büyük eğlencemizdi. Damlara çıkıp atlardık sokaktaki yığılan karların üstüne uzun kızaklar yapar saatlerce kayardık. Tombikle yaptığımız kartopu savaşları mutlu çocukluk anılarımızdan bir kare olarak kaldı. Sabah olduğunda okula giderken endişelenirdik. Her öğrenci okula ısınmak için bir odun getirmek zorundaydı. Götüremeyenler müdür bizi dövecek endişesiyle giderdi okula. Okul kapısının önünde müdür elinde bir sopa odun getiren öğrenci sessizce oraya köşeye bırakır sınıfına geçerdi. Getiremeyen ise müdürden sopayı yerdi.

Biz sokakta oynayan nesildik evcilik oynarken imeceyi öğrendik
kavga ederken müdafaayı ,
saklambaç kovalamaca oynarken cesareti özgürlüğü öğrendik
aynı tepsiden yemeğe kaşık atarken paylaşmayı öğrendik komşu ya yaşlıya yardım edip vicdanı hürmeti öğrendik.
Bazen düşünürüm evet zordu belki yaşam koşulları ama gerçekti o günler.
Sanal dünyadan uzak ve güvenilir.
Sokakta oynarken yoktu kötü insan kaygımız,tacizci yoktu,uyuşturucu tacirleri yoktu,trafik canavarları yoktu, sokak ev gibi güvenliydi.Şimdi iletişim teknoloji bilgi çağı.Ama eksik olan bir şey var çocuklarımız güvende değil.
Körebe oynarken gözleri bağlı güven içinde atamıyor adımlarını saatlerce koşup oynayamıyor parklarda doya doya .
Her evden çıkışında annelerin tembih “kimseyle konuşma verileni yeme tanımadığınla arkadaşlık etme’’ Peki bu sözlerimiz çocuğumuz üzerinde tedirgin,güvensiz, özgüveni düşük dışarda kötü dünya var psikolojisi yaratmıyor mu ?
Evet ama bir tarafından mecburuz. Evet her şeyi sunuyor sonra korumaya alıyoruz. Gelişen dünya çoğalan teknoloji ile birlikte azalan değerler çoğalan kötülükleri beraberinde sürükledi belki.
insanların hırsla daha çok isteme arzusu,teknolojinin nimetlerine yetişememek kaygısı belki de hepimizi kötüleştirdi.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here